معارف اسلامی
(١)
آفرينش - شهبازی عصمت
١ ص
(٢)
ساقيا -
٢ ص
(٣)
چگونه منکرت باشم؟ - احمدی دوستدار ساناز
٣ ص
(٤)
دانشگاه و تربيت نخبگان در ايران - خالقی محمدهادی
٤ ص
(٥)
جانِجان - امین پور قیصر
٥ ص
(٦)
گفتوگو با حجتالاسلام والمسلمين دکتر جواد اژهاي - عابدی حمید
٦ ص
(٧)
هميشه فاجعهاي هست پشت هر بوسه - رحیمی مهدی
٧ ص
(٨)
ياکريمتر - حضرتی علیرضا
٨ ص
(٩)
از عبايت - شیری علی اصغر
٩ ص
(١٠)
پيغام سبز - سالاروند فاطمه
١٠ ص
(١١)
گزارشي کوتاه از ششمين همايش ملي نخبگان کشور- مهر 1391 - جمالی فرد حسین
١١ ص
(١٢)
دانشجو بايد آرمانگرا باشد - عابدی حمید
١٢ ص
(١٣)
مهريه؛ بايدها و نبايدها! - هاشمی
١٣ ص
(١٤)
روانشناسي خودماني-1 - ربانی هادی
١٤ ص
(١٥)
ياد ايام - ندیری رقیه
١٥ ص
(١٦)
اذن جنگ خواستن حضرت علياکبر از سيدالشهدا - داعی آرانی ملامحسن
١٦ ص
(١٧)
گزارشي کوتاه از ششمين نمايشگاه بينالمللي رسانههاي ديجيتال - جمالی فرد حسین
١٧ ص
(١٨)
من تصميم ميگيرم - جوادی سیده زهره
١٨ ص
(١٩)
جنبش دانشجويي در گذرگاه تاريخ - عابدی الهام
١٩ ص
(٢٠)
چند کلمه با شما - فریبرز سهیلا
٢٠ ص
(٢١)
زن بودن در پنج پرده! - اشتیاقی محسن
٢١ ص
(٢٢)
بابارکنالدين - رحیمی ناهید
٢٢ ص
(٢٣)
نامهاي به خدا - فریبرز سهیلا
٢٣ ص
(٢٤)
اختر در گذر است! - مدقق سید احمد
٢٤ ص
(٢٥)
ده حالت سادهي بدني براي افزايش کارايي مغز* - قدوسی نفیسه
٢٥ ص
(٢٦)
جنبش دانشجويي؛ فرصتها و تهديدها - دویمی حمید
٢٦ ص
(٢٧)
پس کجاست؟ - رحیمی خدیجه
٢٧ ص
(٢٨)
يازيرام - حضرتی علیرضا
٢٨ ص
(٢٩)
ده بند - بابایی محمد حسین
٢٩ ص
(٣٠)
عجب دنياي کوچکي دارد اين فيلم! - سحری محمدمهدی
٣٠ ص
(٣١)
پارک پلاس - فریبرز سهیلا
٣١ ص
(٣٢)
پرسههاي يک نگاه - مؤمنی سمیه
٣٢ ص
(٣٣)
جنبش دانشجويي - رمضانی قاسم
٣٣ ص
(٣٤)
اتاقي براي خودم - ابراهیم پور زهرا
٣٤ ص
(٣٥)
سلامت - زمانی هاجر
٣٥ ص
(٣٦)
چرخنامه(2) سفر به روستاهاي غرب ايران - عابدینی عدالت
٣٦ ص
(٣٧)
در سايهي تختهسنگ - ذاکری محمد مهدی
٣٧ ص
(٣٨)
مسجدجامع چيرامان - شهبازی عصمت
٣٨ ص
(٣٩)
فهرست مهيار -
٣٩ ص
(٤٠)
پيام ماه -
٤٠ ص
(٤١)
روي جلد -
٤١ ص
(٤٢)
پروندهي ويژه
٤٢ ص

معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢٢ - بابارکنالدين - رحیمی ناهید

بابارکن‌الدين
رحیمی ناهید


حتماً براي‌تان جالب است که بدانيد دومين آرامگاه بزرگ جهان اسلام و تشيع، بعد از «وادي‌السلام» «تخت‌فولاد» است که در کشورمان ايران و در شهر اصفهان است.
تخت‌فولاد، علاوه بر جاي‌گاه معنوي بالايي که به‌خاطر وجود بزرگان زيادي از آن برخوردار است، به خاطر داشتن مجموعه‌اي از زيباترين آثار، مثل: مساجد، آب‌انبارها، کاروان‌سراها، بقعه‌ها و آثار ارزشمند تاريخي از دوره‌هاي مختلف، اهميت فراواني دارد و با مساحت بسيار بالايي، مدفن بزرگان زيادي از امام‌زاده‌ها، دانشمندان، عرفا و حتي يک پيامبر عظيم‌الشأن است!
يکي از بقعه‌هاي معروف تخت‌فولاد که اولين قبر آن‌جا هم هست، مربوط به مزار دانشمند عارف قرن هشتم هجري «مسعود بيضاوي» معروف به «بابارکن‌الدين» است که تا سال‌ها به خاطر اين‌که او اولين دانشمند مدفون در آن محل بود، به آن‌جا قبرستان بابارکن‌الدين هم گفته مي‌شد.
نسب «بابارکن‌الدين» به «جابربن‌عبدالله انصاري» صحابه‌ي مشهور پيامبر اکرم(ص) مي‌رسد که علاوه بر پيامبر، موفق به زيارت پنج امام(ع) بعد از ايشان هم شده بود.
بابارکن‌الدين، عارفي بود که استاد بزرگ و مشهور او «کمال‌الدين عبدالرزاق کاشاني» بود. او از همان نوجواني در محضر استادان بزرگي به درس و بحث پرداخت و جالب اين‌که در همان نوجواني از عرفاي شهر خود شد!
بعدها، در عصر صفويه «شيخ‌بهايي» دانشمند بزرگ آن دوره، به او و مکتب او ارادت خاصي پيدا کرد. همين‌طور «ملامحمدتقي مجلسي (علامه مجلسي)» هم از مريدان راه او شد.
بقعه‌ي بابارکن‌الدين، يکي از اماکن عبادت مرحوم «شيخ حسن‌علي نخودکي‌اصفهاني» هم بود. مرحوم «حاج کرباسي» نيز به رکن‌الدين اعتقاد زيادي داشت و به زيارتش مي‌رفت. بزرگ ديگري که به زيارت او مي‌رفت، فقيه عارف، حضرت آيت‌الله «سيدعبدالکريم رضوي‌کشميري» بود. مرحوم کشميري، از قبور علما، به قبر استادش مرحوم آيت‌الله «سيدعلي قاضي» در وادي‌السلام نجف و بابارکن‌الدين در قبرستان تخت فولاد اصفهان زياد اهميت مي‌داد و اين دو را ويژه مي‌دانست و مي‌گفت: «بابارکن‌الدين روح و ريحان است. بر مرقد رکن‌الدين خواستم بفهمم ذکر او چه بوده، الهامم شد که ذکرش «لااله الا الله» بوده است.»
مزار تخت‌فولاد را در عهد صفويه، مزار بابارکن‌الدين مي‌گفتند و حتي از «پل خواجو» با نام پل بابارکن‌الدين ياد مي‌کرده‌اند.
آرامگاه بابارکن‌الدين که اصل آن به دوره‌ي ايلخاني برمي‌گردد، در دوره‌ي صفويه و با تلاش «شاه‌عباس صفوي» تجديد بنا شد.
بناي زيباي بقعه‌ي بابارکن‌الدين با گنبد دوازده ترکي روي پايه‌ي پنج‌ضلعي قرار دارد که از آثار سال ١٣٠٩ هجري قمري است.